ต้องบอกก่อนว่า ถ้าไม่มีวัดพระธรรมกาย ก็จะไม่มี กุ๊กไก่ ดารัตน์ ในวันนี้ สามารถพูดได้ว่ามีทุกอย่างในตัวก็เพราะคำสอนของครู อาจารย์ หรือสามารถเรียกได้ว่า เป็นโจรกลับใจ จากที่ชีวิตทีมีสีดำทมินทร์วันนั้นมาเป็นวันนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ส่วนถ้าจะให้พูดถึงวัดพระธรรมกายในความรู้สึกก็ไม่สามารถบรรยายออกมาได้หมด
ส่วนใหญ่สมัยนี้คนที่จะหันหน้าเข้าวัดเพราะมีความทุกข์ ไม่อกหัก ชีวติประสบปัญหา ก็ต้องมีเรื่องทุกข์ร้อนใจ แต่ตัวเราเองเห็นคนที่เข้าวัดพระธรรมกายส่วนมากไม่ใช่อย่างนั้น คนกลุ่มนี้เค้าจะปลื้มใจในบุญ ชอบมาปฏิบัติธรรม ฟังธรรม และทำบุญ ซึ่งเราเห็นแล้วเราก็รู้สึกดี
กับคำถามที่ว่าทำไมถึงรักหลวงพ่อ ? ต้องเริ่มจากได้ข่าวโครงการเลิกเหล้าเผาบุหรี่ ตัวเราเห็นว่าเป็นโครงการที่ดี ก็เลยชวนเพื่อนๆมาร่วมโครงการ ซึ่งไม่เคยเห็นโครงการแบบนี้มาก่อน เลยเป็นสาเหตุให้ศรัทธาในตัวผู้นำ หลวงพ่อ ท่านสอนให้ลูกพระท่านปฏิบัติเป็นแบบอย่างที่ดี เทศน์สอน ให้ธรรมะ ที่เป็นข้อคิดที่เราฟังแล้ว พอปฏิบัติตาม มันก็ทำให้พฤติกรรมของตัวเราเองดีขึ้น
จากข่าวสารที่ออกมา ทำให้มีคำถามในใจเกิดขึ้นว่า คนที่วิจารณ์วัดเค้าได้อะไร แต่เราซึ่งเป็นคนเขียน แน่นอนว่า เรารู้ว่าเราได้อะไรจากวัด ซึ่งเราสังเกตุได้จากตัวเราเอง เพราะเมื่อก่อน คำว่า ให้ทานเรายังไม่รู้จักเลย แต่ตอนนี้ รู้ว่าชีวิตเราเกิดมาเพื่ออะไร การทำทาน รักษาศีล นั่งสมาธิ ทำให้ตัวเราเองดีขึ้นมาอย่างไร ทุกอย่างหากเปิดใจ ก็จะเข้าใจ ส่วนคนที่วิจารณ์คุณไม่ได้เข้ามาวัดเลย แต่ฟังจากสื่อ เราก็รับสื่อนะแต่ไม่เชื่อ!!!! เพราะเราพิสูจน์มาแล้ว ซึ่งในฐานะคนที่ได้เข้ามาวัดพระธรรมกาย อยากจะถามว่า ปล่อยให้เราสร้างความดี ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อไปไม่ได้เหรอ ? หรือเคยสงสัยบางไหมว่าทำไมวัดธรรมกายถึงสามารถขยายและเผยแผ่ศาสนาไปได้เกือบทั่วโลก ?
ก่อนจบบทความนี้อยากบอกชาวพุทธว่า ถ้ารักพระพุทธศาสนา เราก็สมควรออกมาช่วยกันสืบทอดพระพุทธศาสนาดีกว่า ทำในสิ่งที่เราพอจะทำได้ เช่นทำความดี และปฏิบัติตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
รู้ธรรมมะ กับมีธรรมมะ สองคำนี้มีความหมายต่างกันนะคะ
